Confronteren

Veel mensen associëren confronteren met botsen, meestal met tegengestelde belangen. Iedereen is op zijn eigen manier bang voor botsingen, al dan niet bewust. Bang voor botsingen met anderen en minimaal zo bang voor botsingen met zichzelf. Daarom is confronteren moeilijk.

Voor mij betekent confronteren: onder ogen zien, oftewel de dingen zien zoals ze zijn. Daarbij is er geen goed of fout, het is zoals het is.

Iedereen heeft zijn eigen issues die hij moeilijk vindt om onder ogen te zien. Vaak is angst voor het onbekende de voornaamste emotie die je weerhoudt om de confrontatie aan te gaan, om de dingen waar je lading op hebt te zien zoals ze zijn.

Confronteren is ook: eerlijk zijn, of eerlijk worden.
In de eerste plaats eerlijk naar jezelf. Ieder mens ontwikkelt door de jaren heen grotere of kleinere survival-strategieën, kennelijk waren ze ooit nodig. Daar is niks mis mee. Sterker nog, het is een grote menselijke kwaliteit om te overleven.

Alleen is het niet per se leuk om in de zogenaamde survivalstand te staan. Daarnaast blijken lang niet alle strategieën even houdbaar. Sommige zijn jarenlang of misschien wel levenslang functioneel. Andere blijken vroeg of laat voorzien te zijn van een houdbaarheidsdatum. Dan zijn deze strategieën je meer tot last dan van dienst en is het tijd om afscheid van ze te nemen.

Ik help je om jouw strategieën te herkennen en op waarde te schatten.